Het wordt steeds leuker!

a117339307i0027_320x

Krantenartikel BNdeStem door AD PERTIJS

Menno Franken sleept drie gymzaalbanken de natte, rode baan van Thor op. Elizeba Cherono (28) probeert zich ondertussen vol ongeduld warm te houden in het Roosendaalse herfstweer. De twee geliefden werken samen aan hun volgende missie: het EK veldlopen, dat zondag 11 december wordt gehouden op het Italiaanse eiland Sardinië.

De banken zijn er voor om ‘Chero’ te dwingen wat soepeler over een hindernis te laten springen. Morgen liggen die in de vorm van drie dikke omgevallen boomstammen te wachten in de Warandeloop in Tilburg. De jubileumwedstrijd in het Warandebos geldt als het enige selectiemoment voor het EK. Een jaar geleden liep Chero daar haar eerste cross ooit. “Ik benaderde die als een baanwedstrijd. Gewoon knallen vanaf de start. Ik kwam er snel achter dat het zo niet werkt.”

Als Franken klaar is met zijn bankjes, legt hij uit wat de bedoeling is. “Jezelf aanleren niet steeds met je voorkeurbeen af te zetten.” Dat houdt op. Bij de eerste passage ziet Franken een volgende fout: “Niet omhoog springen, maar ver springen”, schreeuwt hij haar toe. Ze pikt het het volgende rondje direct goed op. Ook als Chero buiten de baan een uitgezette onverharde lus neemt, zet ze de aanwijzingen direct om in daden. “Ze is goed te coachen”, beaamt Franken. “Ze is vorm, je ziet het aan haar lopen.”

“Ik vind het iedere keer weer leuk om te kunnen gaan lopen”, zegt Chero als ze thuis haar handen warmt aan een kop thee. De kou buiten deert haar niet. Ze hoopt alleen dat het parcours er zondag een beetje hard bij ligt. Gevraagd naar haar liefde voor de cross, begint ze te lachen. “Die heb ik nog niet ontdekt.” Ze is als de meeste Keniaanse atleten, moet ze toegeven. Het land domineert de cross, maar alleen op basis van de snelheid die je erin kunt leggen.

Chero legde vorig jaar al uit waarom ze Kenia nooit een cross, of wat daar op leek, heeft gelopen. “Ik woonde naast de school. In mijn dorp ging je daarnaast niet voor je lol lopen. Je werkt, je gaat naar school en als het donker wordt, ga je slapen.”

Ze ontdekte zichzelf pas als atlete toen ze ging trainen als voorbereiding op de selectiebijeenkomst voor de politieacademie in Nairobi. Het veranderde haar leven. Niet alleen leerde ze in het lopersmekka Iten haar grote liefde Menno kennen. Ze vond er ook haar grote passie voor het lopen.

“Ambitieus was ik altijd al, maar in het begin raakte ik nog veel geblesseerd omdat ik niet precies wist wat ik deed. Nu voel ik dat ik steeds professioneler bezig ben”, zegt ze trots. “Het wordt steeds leuker. Ik ben onderweg naar de top”, klinkt het met een stralende lach.

Nog geen jaar geleden kreeg ze haar Nederlandse paspoort. Sindsdien pakte ze de nationale titel op de 10 kilometer en werd ze geselecteerd voor het EK halve marathon. “Dat smaakte naar meer. Ik wil aan nog meer grote toernooien meedoen voor Nederland. Crossen is sowieso goed om sterker te worden, zegt Menno.” Toch loopt ze er niet veel. Na haar debuut van vorig jaar, duikt ze zondag pas voor de tweede keer het veld in. Het EK moet de derde worden. “En daarna pak ik even rust om me daarna te gaan voorbereiden op het wegseizoen.

Ik ben goed bezig”, vindt ze. Buiten trekt nog maar eens een regenbui over. Roosendaal is geen Kenia. “Nederland geeft me wel rust. Als Keniaanse atleet krijg je enkele weken de kans om je te bewijzen in Europa. Daarna moet je weer terug. Ik kan veel rustiger bouwen aan mijn carrière.”

 

Ik woonde naast de school. In mijn dorp ging je daarnaast niet voor je lol lopen

Elizeba Cherono

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.